Ik, moeder van een zoon met PDD-NOS (8) en een dochter met ADHD (7), ben dolgelukkig met Linda. Elke vrijdag is ze bij me thuis en draait alles hier op rolletjes, terwijl ik rustig aan het werk ben en me nergens druk om hoef te maken. Het is heerlijk om zo'n vakvrouw in huis te hebben, waarbij mijn kinderen zich zo veilig voelen. Veilig, omdat de regels en structuur zo duidelijk zijn. En tegelijkertijd ook liefdevol en positief: de kinderen worden steeds bevestigd in waar ze goed in zijn. Kom ik 's avonds thuis, dan heeft iedereen een heerlijke middag gehad. Vaak organiseert ze een leuke activiteit zoals knutselen, koekjes bakken, bos of speeltuin. Ook kunnen andere kinderen komen spelen, bijvoorbeeld met mijn jongste dochter. Regelmatig hebben ze al gegeten ook als ik thuiskom en vliegen ze me enthousiast om de nek. En dan vergeet ik nog de fantastische logeerweken te vermelden, waarbij ze de kinderen meeneemt naar Zeeland! De kinderen zijn dol op haar.
De belangrijkste meerwaarde van Linda is voor mij dat ze bijna een onzichtbare kracht is. De kinderen kunnen niet om haar heen, maar ze hoeft daar weinig voor te doen zoals haar stem te verheffen. Ze is er gewoon en de kinderen weten precies waar ze aan toe zijn. Als ze mij advies geeft (overigens altijd op een prettige vrijblijvende manier) is dat voor mij altijd heel waardevol, omdat het goed aansluit bij hoe ik het zelf doe. Ik word er vaak enthousiast van. Zo hebben we laatst een soort project gemaakt van de autoritten waar ik altijd zo'n last van had, vanwege het gevecht van de kinderen op de achterbank. Ze heeft een voorstel gedaan voor een beloningssysteem, met een eigen boekje voor de kinderen waarin ze punten kunnen verzamelen. En de kinderen zelf ervaren het als een soort spel. Het is ondertussen een soort sport geworden wie de meeste punten heeft verzameld. Voor vechten hebben ze nauwelijks nog belangstelling!
Eigenlijk is Linda een verlengstuk van mezelf. Ze onderneemt vaak dingen waar ik niet altijd de energie voor heb. Geeft de kinderen rust, structuur en blijdschap zodat ik daarna de draad weer op kan pakken. En geeft mij de mogelijkheid om me ook op andere dingen te richten, waaronder werk, zodat ik ook voldoende opgeladen ben om zelf de moeder te zijn die ik graag wil zijn!
Tell me i'm a good person :)
my favorite set of numbers 187209458340011
+z$8frZdyL%68pSU/:>w<:E3.lG-!XIB
Ja, waarschijnlijk dus het is
Leonie
Ik, moeder van een zoon met PDD-NOS (8) en een dochter met ADHD (7), ben dolgelukkig met Linda. Elke vrijdag is ze bij me thuis en draait alles hier op rolletjes, terwijl ik rustig aan het werk ben en me nergens druk om hoef te maken. Het is heerlijk om zo'n vakvrouw in huis te hebben, waarbij mijn kinderen zich zo veilig voelen. Veilig, omdat de regels en structuur zo duidelijk zijn. En tegelijkertijd ook liefdevol en positief: de kinderen worden steeds bevestigd in waar ze goed in zijn. Kom ik 's avonds thuis, dan heeft iedereen een heerlijke middag gehad. Vaak organiseert ze een leuke activiteit zoals knutselen, koekjes bakken, bos of speeltuin. Ook kunnen andere kinderen komen spelen, bijvoorbeeld met mijn jongste dochter. Regelmatig hebben ze al gegeten ook als ik thuiskom en vliegen ze me enthousiast om de nek. En dan vergeet ik nog de fantastische logeerweken te vermelden, waarbij ze de kinderen meeneemt naar Zeeland! De kinderen zijn dol op haar.
De belangrijkste meerwaarde van Linda is voor mij dat ze bijna een onzichtbare kracht is. De kinderen kunnen niet om haar heen, maar ze hoeft daar weinig voor te doen zoals haar stem te verheffen. Ze is er gewoon en de kinderen weten precies waar ze aan toe zijn. Als ze mij advies geeft (overigens altijd op een prettige vrijblijvende manier) is dat voor mij altijd heel waardevol, omdat het goed aansluit bij hoe ik het zelf doe. Ik word er vaak enthousiast van. Zo hebben we laatst een soort project gemaakt van de autoritten waar ik altijd zo'n last van had, vanwege het gevecht van de kinderen op de achterbank. Ze heeft een voorstel gedaan voor een beloningssysteem, met een eigen boekje voor de kinderen waarin ze punten kunnen verzamelen. En de kinderen zelf ervaren het als een soort spel. Het is ondertussen een soort sport geworden wie de meeste punten heeft verzameld. Voor vechten hebben ze nauwelijks nog belangstelling!
Eigenlijk is Linda een verlengstuk van mezelf. Ze onderneemt vaak dingen waar ik niet altijd de energie voor heb. Geeft de kinderen rust, structuur en blijdschap zodat ik daarna de draad weer op kan pakken. En geeft mij de mogelijkheid om me ook op andere dingen te richten, waaronder werk, zodat ik ook voldoende opgeladen ben om zelf de moeder te zijn die ik graag wil zijn!
Leonie